Περνουν και ξεθωριαζουν, φυλαγονται σε ενα μικρο κουτακι.
Δυστυχως δε σβηνονται, θα το καταλαβει κανεις, οταν θα νιωσει κατι, ενα ερεθισμα, με ο,ποια απο τις πεντε αισθησεις του..
Ζωντανευουν, με περισσοτερα χρωματα, πιο εντονες, ενα ξεγελασμα του νου που σε μπερδευει, αλλα κανει οικεια την αναμνηση..
Αναπνοη κ θυμηση..
Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008
Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008
Αρης
Ειναι το πιο γλυκο και χαδιαρικο σκυλι που εχω δει,οπως επισης και το πιο βρωμικο..
Κοιμοταν εκει περα τα βραδια και μολις με ακουγε να γυρναω σπιτι, ξυπνουσε κ πηδουσε πανω μου και εκανε χαρουλες, αλλα ευτυχως που δεν γαβγιζε γιατι θα αναστατωνε το κοσμο ξημερωματα!Οταν εκλεινα τη πορτα με κοιτουσε παραπονεμενα, και ξαναπηγαινε κατω απο τη καρεκλα και τον βρισκαμε ακομα εκει το πρωι :))
Συγνωμη καλο μου σκυλακι :((
Να περνας καλα στη καινουρια σου οικογενεια τωρα :))))
Βραδακι στα βραχακια
Καφες, λαλάγγι και θαλασσινος αερας..
Αν δε φας λαλαγγι οταν πας στη Καλαματα, δεν εχεις νιωσει διακοπες στη ΚΑΛΑΜΑΤΑ.-
Αμ πως :Ρ
Το λαλαγγι (λαλακι προφερομενο οταν ημουν πιτσιρικι-και συνεχαω να το λεω ετσι, απλα δε το αναφερουμε αυτο- :P) ειναι σαν ενας λουκουμας χωρις ζαχαρη, καθολου γλυκος.
Υπαρχουν τα τραγανα λαλαγγια τα οποια δεν μ'αρεσουν διολου, και τα μαλακα κ αφρατα που οσο νωριτερα πας στο φουρνο να τα παρεις φρεσκα, τοσο καλυτερη γευση εχουν :))
Εχω το λαλαγγι χαραγμενο στη μνημη μου, συνδυασμενο με ξενοιαστα παιδικα χρονια.
Ξυπνουσα πρωι απο τους ψιθυρους για να μη με ξυπνησουν της γιαγιας και του παππου στη κουζινα, ακολουθουσε η μυρωδια φρεσκοψημενου ελληνικου καφε που φτιαχνανε πρωι πρωι και τον πινανε εξω παρεα με τη κυρα Γεωργια, τη γειτονισσα..
Αν δεν ξυπνουσα απο τις σιγανες ομιλιες τους, σιγουρα θα ξυπνουσα απο τις φωνες της κυρας Γεωργιας. Δεν χαμπαριαζει τιποτα η γιαγια αυτη, φωνη και κακο να ξεπερναν τα ντεσιμπελ που σηκωνουν τ αυτια μου πρωινιατικα..
Αλλα χαλαλι, ανοιγα τα ματια και καθε πρωι ειχα λαλακι και σοκολατουχο να με περιμενει, καμμια φορα κερασμα απο τη κυρα Γεωργια, θαρρεις σαν αποζημιωση που με ξυπναγε..
Ομορφα σημεια αναφορας αυτα, ελαφραινουν τη καρδια σου στις διακοπες.
Οριστε και μια φωτογραφια, κερασμα σημερα τα λαλαγγια απο μενα :))))
Αμ πως :Ρ
Το λαλαγγι (λαλακι προφερομενο οταν ημουν πιτσιρικι-και συνεχαω να το λεω ετσι, απλα δε το αναφερουμε αυτο- :P) ειναι σαν ενας λουκουμας χωρις ζαχαρη, καθολου γλυκος.
Υπαρχουν τα τραγανα λαλαγγια τα οποια δεν μ'αρεσουν διολου, και τα μαλακα κ αφρατα που οσο νωριτερα πας στο φουρνο να τα παρεις φρεσκα, τοσο καλυτερη γευση εχουν :))
Εχω το λαλαγγι χαραγμενο στη μνημη μου, συνδυασμενο με ξενοιαστα παιδικα χρονια.
Ξυπνουσα πρωι απο τους ψιθυρους για να μη με ξυπνησουν της γιαγιας και του παππου στη κουζινα, ακολουθουσε η μυρωδια φρεσκοψημενου ελληνικου καφε που φτιαχνανε πρωι πρωι και τον πινανε εξω παρεα με τη κυρα Γεωργια, τη γειτονισσα..
Αν δεν ξυπνουσα απο τις σιγανες ομιλιες τους, σιγουρα θα ξυπνουσα απο τις φωνες της κυρας Γεωργιας. Δεν χαμπαριαζει τιποτα η γιαγια αυτη, φωνη και κακο να ξεπερναν τα ντεσιμπελ που σηκωνουν τ αυτια μου πρωινιατικα..
Αλλα χαλαλι, ανοιγα τα ματια και καθε πρωι ειχα λαλακι και σοκολατουχο να με περιμενει, καμμια φορα κερασμα απο τη κυρα Γεωργια, θαρρεις σαν αποζημιωση που με ξυπναγε..
Ομορφα σημεια αναφορας αυτα, ελαφραινουν τη καρδια σου στις διακοπες.
Οριστε και μια φωτογραφια, κερασμα σημερα τα λαλαγγια απο μενα :))))
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)