Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Βαρεμαααααρα

Θα γραψω λοιπον κ ας μην εχω εμπνευση κ για το αποτελεσμα χρεωστε τον Λιακο που μου τη λεει.
Λοιπον μια βδομαδα τωρα εχω λιωσει στο κρεβατι, με εξαιρεση δυο μερες που πηγα κ ηρθα απο Καλαματα.Η μια ηταν χθες, οπου ειμαι αυπνη γιατι μεχρι τη μια-δυο χαζολογουσα, μετα μεχρι να μπω στην ολη φαση οτι νυσταζω περασε καμια ωρα, για να μη τα πολυλογω, σταυρωσα καπου μια ωρα υπνο κ οταν ξυπνησα ηταν λες κ κοιμηθηκα πριν πεντε λεπτα.Σηκωνομαι στις 5, ετοιμαζομαι αργα αργα, ξεκιναμε 7 παρα κ πηγαινουμε,Ασπροπυργο σταση να παρουμε καφε για το δρομο μπας κ ανοιξει το ματι(οχι το δικο μ, των υπολοιπων συνεπιβατων γιατι εγω με μια ωρα δε θεωρουσα οτι κοιμηθηκα καν για να 'ξυπνησω').Ξεκιναμε τσουκου τσουκου, σε δυο ωρες ειμαστε στα πατρια.Μεσημερακι ξεκιναμε για επιστροφη, φτανουμε Αθηνα 3:30, παω στης Ε. να παιξω με το κουταβι της λιγο, με παιρνει ο κολλητος κ με λεει ειναι στη Τεχνοπολη για ενα σεμιναριο, αν ψηνομαι να παω.
Σηκωνομαι, χαιρετω τον σκυλουλη, φτανω Τεχνοπολη κατα τις 5 με φανερα τα σημαδια εξαντλησης,χασμουρητα, κυκλοι, βλεμμα ισα που μενε ανοιχτο για να ακριβολογουμε, μπαινουμε σε ενα βαρετο σεμιναριο οπου εχω γειρει διπλα στον καημενο κολλητο κ τον ψιλοπαιρνω ανα δυο-τρια λεπτα, εχοντας το ενα ματι ανοιχτο κ εστιασμενο στο καφε που πηρα απο ενα μαγαζι, για να μη μου πεσει.
Φευγοντας λοιπον, ειμαι ενα ζομπι που με το ζορι κινειται, οποτε κ ξεραθηκα στον υπνο κ σημερα δεν το κουνησα ρουπι απο το κρεβατι μεχρι κ τωρα που γραφω.
Το οποιο τεινει να γινει ρουτινα οπως ειπα στην αρχη, καθως εχει πιαστει ο κωλος μ να καθομαι.
Θα το βαφτισω προσωπικο ρεπο γιατι ολο κατι εκανα καθε μερα, οποτε τωρα σαπιζω κυριολεκτικα, σε λιγο θα βγαλω ριζες στο κρεβατι και δε με χαλαει καθολου.
Τετοιες στιγμες σαπιλας ξεκιναω κ σκεφτομαι να αρχισω γυμναστηριο αλλα παλι καλα ξεπερνω γρηγορα τον εφιαλτη κ συνεχιζω τα εξισου κουραστικα με ενα γυμναστηριο κλικ στο touchpad.
Δυστυχως δε, αυριο εχω εργαστηριο στη σχολη κ θα διακοψω το αραγμα μου για να ξεκουνησω μεχρι εκει, σ'ενα μαθημα που μ'εκνευριζουν ολα, απο τον υπολογιστη που δουλευω μεχρι τα παπουτσια του διπλανου μου.
Στη θετικη μερια του πραγματος, θα ξερω πως το κρεββατι μου θα με περιμενει αγρυπνος φρουρος της προσωπικης μου ανεσης.

Υγ, i fell in love with an alien.

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Και τελικα μπαα..

Κανενα ενθαρρυντικο νεο για πλανο νεας δουλειας, πραγμα που δεν με ξαφνιαζει κ τοσο αν σκεφτεις πως περισσοτερο απολυουν παρα προσλαμβανουν κοσμο.
Και αυτο το μηνα θα μαι cranky.
Σιγα το πραγμα, μια ζωη γκρινιαρα ειμαι αλλα τεσπα :p